Masa kecik dulu antara benda paling enjoy ialah perjalanan balik kampung KL-Permatang Sintok. Tiga beradik baring di seat belakang sambil kaki masing-masing disandarkan ke cermin tingkap kereta. Kecik2 dulu, rambut itu aurat... seluaq dalam, tidak. Lol.
Bermain dengan sahabat bayangan kami (baca: imaginary friend). Tak tahu berapa kali ummi dok baca fatihah dan yasin memikirkan perihal kami bertiga.
Berlumba-lumba figure out formation awan-awan tu menyerupai apa. Kejap rimau la, pokok la, kasut la... alhamdulillah tak accident, abah pun dok syok main sama.
Ntah mana pergi segala kebolehan berimiginasi tu sekarang. Pity...
No comments:
Post a Comment